Koenraad Maarten Verkuijl Geb. 11 apr 1875 te Haarlemmermeer,Nh om 02:00 uur, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 21 okt 1956 te Haarlemmermeer,Nh, 81 jaar, begr. 24 okt 1956 te Nieuw-Vennep,Nh, op de Algemene Begraafplaats. Beroep(en): landbouwer, herenboer. Zoon van Peter Verkuijl en Hilligje van Baren
Ondertrouwd te Haarlemmermeer,Nh
Gehuwd 07 mei 1902 te Haarlemmermeer,Nh met:
Evertje Streefkerk Geb. 26 jan 1878 te Nieuwer-Amstel,Nh, ged. te Nieuwer-Amstel,Nh, ovl. 12 jun 1940 te Haarlemmermeer,Nh 02:30, 62 jaar, begr. 15 jun 1940 te Nieuw-Vennep,Nh, op de Algemene Begraafplaats. Dochter van Jan Streefkerk en Christina Hendrikse
Peter Verkuijl Verkuyl Geb. 14 mei 1903 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 03 aug 1979 te Buenos Aires,Ar, 76 jaar
Jan Verkuijl Geb. 02 mei 1904 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 07 feb 1959 te Tres Arroyos Pellegrinni,Ar, 54 jaar
Anneke Verkuijl Geb. 10 dec 1905 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 31 jul 1987 te Enkhuizen,Nh, Verzorgingstehuis "Westerhof", 81 jaar, begr. 04 aug 1987 te Enkhuizen,Nh, op de Algemene Begraafplaats, Emmaplein l
Hendrik (Henk) Verkuijl Geb. 18 dec 1906 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 07 jun 1989 te Assendelft,Nh, 82 jaar, begr. te Westzaan,Nh, op de Algemene Begraafplaats. Beroep(en): landbouwer in de Nauernase polder (westelijk van Zaandam) tot 1971 daarn a woonachtig in Assendelft
Johannes Verkuijl Verkuyl Geb. 16 jan 1908 te Nieuw-Vennep,gem.Haarlemmermeer,Nh, ged. te Nieuw-Vennep,gem.Haarlemmermeer,Nh, ovl. 27 jan 2001 te Loenen aan de Vecht,Ut, 93 jaar, begr. 02 feb 2001 te Amsterdam,Nh, Voorafgaande aan de begrafenis werd een dienst van Woord en Gebed gehoud en om 11.30 uur in de Ned.Hervormde kerk te Loenen aan de Vecht, gelei d door ds. A.Kornneef,Geref.predikant te Breukelen, waarna in familiekri ng de begrafenis heeft plaatsgevonden op "Zorgvliet", Amsteldijk 273 t e Amsterdam.. Beroep(en): Emeritus hoogleraar VU A'dam
Trouw Binnenland, maandag 29 januari 2001
JO Verkuyl overleden redactie religie & filosofie
In zijn woonplaats Loenen aan de Vecht is overleden prof. Jo Verkuyl (93 ), oud-hoogleraar zendingswetenschap en een markant man binnen de Gerefo rmeerde Kerken in Nederland.
Al voor de oorlog raakte hij als jong predikant betrokken bij in Nederla nd studerenden uit het toenmalige Nederlands Indië, gevolgd door een
predikantschap in Java. De Japanse bezetting
bracht hij in het kamp door, maar hij gruwde van de atoombommen die daa r een eind aan maakten.
Anders dan de grote meerderheid in zijn kerk en in de Anti Revolutionair e Partij geloofde Verkuyl na de oorlog niet dat de oude koloniale tijde n moesten terugkomen. Met kracht richtte hij zich op een van nederland o nafhankelijke protestantse kerk voor een ongetwijfeld onafhankelijk Indo nesië. Hij werd er in zijn eigen kring om verguisd. Later mocht hij bele ven dat iedereen hem het grootste gelijk van de wereld gaf. Het wekte bi j hem de overtuiging dat hij eigenlijk altijd in alles gelijk had en ins temming verdiende. Dat bezorgde hem teleurstellingen.
Toen hij in 1963 definitief naar Nederland was teruggekeerd bleef hij ee n belangrijke rol spelen op het terrein van zending, zendingswetenschap , de Vrije Universiteit, en de ontwikkelingshulp uit protestantse hoek.
Trouw Religie en Filosofie, dinsdag 30 januari 2001
Een profeet die deuren van gereformeerde kerken openstootte Pieter van d er Ven Ooit sprak professor Jo Verkuyl de hoop uit dat hij na een vol e n arbeidzaam leven als Henoch van de aarde zou worden weggenomen. Het vo lle, arbeidzame leven is er helemaal geweest, maar werd nog gevolgd doo r zware jaren van lijden en fysieke afbraak. Zaterdag kwam er toch einde lijk een
eind aan zijn levensweg van 93 jaar. Een stugge, gereformeerde boerenko p uit de Haarlemmermeer a la de Biesheuvels, de Colijnen. Jo Verkuyl, z o typeert een vriend van vele decennia hem, is de man die de Gereformeer de Kerken in Nederland heeft opengegooid. En indirect ÔoÔok Trouw: in de g eschiedenis van deze krant staat de 'bekering van Bruins Slot' in 1960 , in de kwestie Nieuw-Guinea, voor de radicale omslag in dit stukje gere formeerd bolwerk van weleer, maar Verkuyl was de profeet geweest voor wi e Trouws hoofdredacteur en ARP-leider Bruins Slot het hoofd boog. Al al s student theologie aan de Vrije Universiteit voelde Verkuyl zich tot d e zending aangetrokken. Hij kwam onder invloed van de vooraanstaande her vormde zendingsman Hendrik Kraemer. In 1940 vertrok hij naar Java, eers t als missionair predikant, en na de jaren in het Jappenkamp in meer cen trale functies en ten slot te tienjaar, tot 1963, als theologieprofesso r aan de Christelijke Universiteit in Jakarta. Nog steeds maken de boeke n die Verkuyl schreef een belangrijk deel uit van de protestantse theolo giestudie daar.
In de voetsporen van Kraemer, maar ook vanuit zijn eigen ervaringen en c ontacten in het oorlogse en naoorlogse Indië, leerde Verkuyl dat Nederla nd -de kerken en christelijke partijen vooropfout zat met het verzet teg en de onafhankelijkheid van Indonesië. In de toen nog gesloten en gestaa lde
gereformeerde kaders smaalde men dat voor Verkuyl die boef van een Soeka rno een soort engel was. Verkuyl had overigens meer op met tweede man Mo hammed Hatta dan met Soekarno zelf. Onverschrokken en tegendraads keerd e hij zich ver vÔoÔor zijn kerken uit tegen de kernbewapening en tegen d e apartheid in Zuid-Afrika en hij was niet de eerste of enige, wel een z eer belangrijke supporter en promotor van ds. Beyers NaudÔe, de blanke ap artheidsbestrijder. Inmiddels had hij sinds zijn terugkeer in 1963 in Ne derland toch erkenning gevonden, als algemeen secretaris van de Nederlan dse Zendingsraad, als medeoprichter en eerste voorzitter van de Interker kelijke organisatie voor ontwikkelings- samenwerking (Icco) en als hoogl eraar missiologie en evangelistiek aan de Vrije Universiteit -tot 1978 , toen hij met emeritaat ging.
Nooit heeft iemand Verkuyl voor een karretje kunnen spannen. Hij stond p olitiek links, maar anders dan bijvoorbeeld ds. J.J. Buskes, liet Verkuy l zich niet horen in partijpolitiek, globaal bleef hij toch de AR trouw . Hij was zo anti-apartheid als wat, maar het maakte hem niet tot een kr itiekloze apostel voor het ANC. 'Christenen voor het socialisme?' Nee, v ond Verkuyl, christenen voor het evangelie. Zonder enige schroom ging Ve rkuyl in tegen de heersende politieke overtuiging van zijn gereformeerd e wereld. Het mag verbazen dat hij tegelijk theologisch gesproken zo mid denorthodox bleef, met een bijna gereformeerde-bondachtige bevindelijk e vroomheid. Het leverde in een van zijn laatste publicaties opnieuwee n scherpe toon op; ditmaal tegen de geestelijke " valsemunterij" die hi j wilde ontmaskeren bij degenen die het christelijke geloof vermengden e n aanpasten aan het gedachtegoed van new age. Daar kwam Verkuyl weer hef tig, als barthiaan, naar voren: God is niet de vonk in mij, God is degen e die er bij ons loodrecht van boven de vlam inslaat. Zending of dialoog ? Verkuyl heeft altijd geloofd dat deze twee polen niet tegen elkaar moe ten worden uitgespeeld. De godsdienstwetenschapper die alles van de reli gies weet, maar niet kan getuigen van Christus, vindt hij even weinig in teressant als de zendeling die vurig getuigt, maar geen benul heeft va n het geloof en de wereld van de mensen voor wie hij preekt. Het bezorgd e hem in de latere jaren de reputatie dat de oude Verkuyl toch langzamer hand echt passÔe was -want hij stond wel erg afwijzend tegenover de inter religieuze ontmoeting waar Christus slechts geldt als een van de wegen , niet als de Weg. De man die de gereformeerde kerken had opengebroken w as ten diepste ook trouw gebleven aan de antithese waar de gereformeerd e voorman Kuyper zijn kerken op gebouwd had.
Tot ver na Verkuyls emeritaat was christelijk Nederland nog niet van he m af. Toen zes jaar geleden, een halve eeuw na het uitroepen van Indones ië's onafhankelijkheid, de Raad van kerken met een soort publieke spijtb etuiging kwam, deed Verkuyl daar geringschattend over. Het CDA (plus V V D en SGP) had zich kort tevoren ook weer eens van zijn slechtste kan t laten zien met zijn kritiek op Poncke Princen, die zich als Nederlands e militair in de Politionele Actie uit overtuiging 'bij de vijand' had g evoegd.
Aan de Vrije Universiteit blijft Verkuyl in de herinnering als een man v an tegenstellingen, "zeer beminnelijk, maar vanwege zijn grote haast e n ongeduld niet gemakkelijk; ondanks zijn doofheid had hij een luisteren d oor, maar hij duldde geen tegenstand. Hij vreesde de Here, was voor ni emand op aarde bang, maar soms intimideerde hij mensen. Een gentlemen, d ie soms fel, zelfs onhoffelijk uit de hoek kon komen". Met milde spot ze i men wel eens dat, als het aan Verkuyl lag, hijzelf wel zijn in memoria m in Trouw zou schrijven en zelf de preek in de afscheidsdienst zou houd en, als het mogelijk was. Ook daar zitten weer twee kanten aan: enerzijd s zijn behoefte om zelf alles te regelen en de overtuiging dat hij het z elf toch het beste kon; maar ook spreekt er Verkuyls waakzaamheid uit, d at men hem niet te hoog in de lucht zou steken, als calvinist van de deg elijke stempel: alleen God zij de ere.
Er is de laatste jaren lang en breed heel wat gefilosofeerd en getreur d over de teloorgang van het gereformeerde leven. Als er weer eens een c oryfee overleed nam hij alras die wereld verder mee in het graf van voor bij: Berkouwer, Nauta, Puchinger, Van Peursen. In die galerei neemt Verk uyl ongetwijfeld een eigen en eigenzinnige plaats in, een plaats ook me t een zekere tragiek. Hij stootte de gepanserde gereformeerde kerkdeure n richting wereld, richting derde wereld open, maar moest het beleven da t zijn kerken vervolgens wegen opgingen die niet strookten met zijn rech tzinnigheid en vroomheid. Hij bleef altijd hartstochtelijk betrokken bi j het wel en wee van de kerken in Indonesië en zijn huis was altijd ee n zoete inval voor gasten van ginds. Maar hij moest het toch nog verneme n dat de godsdienstvrede van christenen en moslims daar in haat en vlamm en opging. Van Henoch heet het in Genesis dat hij 300 jaar met God had g ewandeld en toen werd weggenomen. Ruim voordat Verkuyl werd weggenomen w as hem feitelijk alles al afgenomen: zijn profetenrol, zijn vlotte pen e n woordenstroom, zijn levenskracht. Maar als hij vrijdag in Loenen zij n eigen uitvaart kon zien, zou hij niet anders kunnen concluderen dan da t soms een profeet in eigen land kennelijk toch zeer wordt geëerd.
Trouw Binnenland, maandag 29 januari 2001
JO Verkuyl overleden redactie religie & filosofie
In zijn woonplaats Loenen aan de Vecht is overleden prof. Jo Verkuyl (93 ), oud-hoogleraar zendingswetenschap en een markant man binnen de Gerefo rmeerde Kerken in Nederland.
Al voor de oorlog raakte hij als jong predikant betrokken bij in Nederla nd studerenden uit het toenmalige Nederlands Indië, gevolgd door een
predikantschap in Java. De Japanse bezetting
bracht hij in het kamp door, maar hij gruwde van de atoombommen die daa r een eind aan maakten.
Anders dan de grote meerderheid in zijn kerk en in de Anti Revolutionair e Partij geloofde Verkuyl na de oorlog niet dat de oude koloniale tijde n moesten terugkomen. Met kracht richtte hij zich op een van nederland o nafhankelijke protestantse kerk voor een ongetwijfeld onafhankelijk Indo nesië. Hij werd er in zijn eigen kring om verguisd. Later mocht hij bele ven dat iedereen hem het grootste gelijk van de wereld gaf. Het wekte bi j hem de overtuiging dat hij eigenlijk altijd in alles gelijk had en ins temming verdiende. Dat bezorgde hem teleurstellingen.
Toen hij in 1963 definitief naar Nederland was teruggekeerd bleef hij ee n belangrijke rol spelen op het terrein van zending, zendingswetenschap , de Vrije Universiteit, en de ontwikkelingshulp uit protestantse hoek.
Trouw Religie en Filosofie, dinsdag 30 januari 2001
Een profeet die deuren van gereformeerde kerken openstootte Pieter van d er Ven Ooit sprak professor Jo Verkuyl de hoop uit dat hij na een vol e n arbeidzaam leven als Henoch van de aarde zou worden weggenomen. Het vo lle, arbeidzame leven is er helemaal geweest, maar werd nog gevolgd doo r zware jaren van lijden en fysieke afbraak. Zaterdag kwam er toch einde lijk een
eind aan zijn levensweg van 93 jaar. Een stugge, gereformeerde boerenko p uit de Haarlemmermeer a la de Biesheuvels, de Colijnen. Jo Verkuyl, z o typeert een vriend van vele decennia hem, is de man die de Gereformeer de Kerken in Nederland heeft opengegooid. En indirect ÔoÔok Trouw: in de g eschiedenis van deze krant staat de 'bekering van Bruins Slot' in 1960 , in de kwestie Nieuw-Guinea, voor de radicale omslag in dit stukje gere formeerd bolwerk van weleer, maar Verkuyl was de profeet geweest voor wi e Trouws hoofdredacteur en ARP-leider Bruins Slot het hoofd boog. Al al s student theologie aan de Vrije Universiteit voelde Verkuyl zich tot d e zending aangetrokken. Hij kwam onder invloed van de vooraanstaande her vormde zendingsman Hendrik Kraemer. In 1940 vertrok hij naar Java, eers t als missionair predikant, en na de jaren in het Jappenkamp in meer cen trale functies en ten slot te tienjaar, tot 1963, als theologieprofesso r aan de Christelijke Universiteit in Jakarta. Nog steeds maken de boeke n die Verkuyl schreef een belangrijk deel uit van de protestantse theolo giestudie daar.
In de voetsporen van Kraemer, maar ook vanuit zijn eigen ervaringen en c ontacten in het oorlogse en naoorlogse Indië, leerde Verkuyl dat Nederla nd -de kerken en christelijke partijen vooropfout zat met het verzet teg en de onafhankelijkheid van Indonesië. In de toen nog gesloten en gestaa lde
gereformeerde kaders smaalde men dat voor Verkuyl die boef van een Soeka rno een soort engel was. Verkuyl had overigens meer op met tweede man Mo hammed Hatta dan met Soekarno zelf. Onverschrokken en tegendraads keerd e hij zich ver vÔoÔor zijn kerken uit tegen de kernbewapening en tegen d e apartheid in Zuid-Afrika en hij was niet de eerste of enige, wel een z eer belangrijke supporter en promotor van ds. Beyers NaudÔe, de blanke ap artheidsbestrijder. Inmiddels had hij sinds zijn terugkeer in 1963 in Ne derland toch erkenning gevonden, als algemeen secretaris van de Nederlan dse Zendingsraad, als medeoprichter en eerste voorzitter van de Interker kelijke organisatie voor ontwikkelings- samenwerking (Icco) en als hoogl eraar missiologie en evangelistiek aan de Vrije Universiteit -tot 1978 , toen hij met emeritaat ging.
Nooit heeft iemand Verkuyl voor een karretje kunnen spannen. Hij stond p olitiek links, maar anders dan bijvoorbeeld ds. J.J. Buskes, liet Verkuy l zich niet horen in partijpolitiek, globaal bleef hij toch de AR trouw . Hij was zo anti-apartheid als wat, maar het maakte hem niet tot een kr itiekloze apostel voor het ANC. 'Christenen voor het socialisme?' Nee, v ond Verkuyl, christenen voor het evangelie. Zonder enige schroom ging Ve rkuyl in tegen de heersende politieke overtuiging van zijn gereformeerd e wereld. Het mag verbazen dat hij tegelijk theologisch gesproken zo mid denorthodox bleef, met een bijna gereformeerde-bondachtige bevindelijk e vroomheid. Het leverde in een van zijn laatste publicaties opnieuwee n scherpe toon op; ditmaal tegen de geestelijke " valsemunterij" die hi j wilde ontmaskeren bij degenen die het christelijke geloof vermengden e n aanpasten aan het gedachtegoed van new age. Daar kwam Verkuyl weer hef tig, als barthiaan, naar voren: God is niet de vonk in mij, God is degen e die er bij ons loodrecht van boven de vlam inslaat. Zending of dialoog ? Verkuyl heeft altijd geloofd dat deze twee polen niet tegen elkaar moe ten worden uitgespeeld. De godsdienstwetenschapper die alles van de reli gies weet, maar niet kan getuigen van Christus, vindt hij even weinig in teressant als de zendeling die vurig getuigt, maar geen benul heeft va n het geloof en de wereld van de mensen voor wie hij preekt. Het bezorgd e hem in de latere jaren de reputatie dat de oude Verkuyl toch langzamer hand echt passÔe was -want hij stond wel erg afwijzend tegenover de inter religieuze ontmoeting waar Christus slechts geldt als een van de wegen , niet als de Weg. De man die de gereformeerde kerken had opengebroken w as ten diepste ook trouw gebleven aan de antithese waar de gereformeerd e voorman Kuyper zijn kerken op gebouwd had.
Tot ver na Verkuyls emeritaat was christelijk Nederland nog niet van he m af. Toen zes jaar geleden, een halve eeuw na het uitroepen van Indones ië's onafhankelijkheid, de Raad van kerken met een soort publieke spijtb etuiging kwam, deed Verkuyl daar geringschattend over. Het CDA (plus V V D en SGP) had zich kort tevoren ook weer eens van zijn slechtste kan t laten zien met zijn kritiek op Poncke Princen, die zich als Nederlands e militair in de Politionele Actie uit overtuiging 'bij de vijand' had g evoegd.
Aan de Vrije Universiteit blijft Verkuyl in de herinnering als een man v an tegenstellingen, "zeer beminnelijk, maar vanwege zijn grote haast e n ongeduld niet gemakkelijk; ondanks zijn doofheid had hij een luisteren d oor, maar hij duldde geen tegenstand. Hij vreesde de Here, was voor ni emand op aarde bang, maar soms intimideerde hij mensen. Een gentlemen, d ie soms fel, zelfs onhoffelijk uit de hoek kon komen". Met milde spot ze i men wel eens dat, als het aan Verkuyl lag, hijzelf wel zijn in memoria m in Trouw zou schrijven en zelf de preek in de afscheidsdienst zou houd en, als het mogelijk was. Ook daar zitten weer twee kanten aan: enerzijd s zijn behoefte om zelf alles te regelen en de overtuiging dat hij het z elf toch het beste kon; maar ook spreekt er Verkuyls waakzaamheid uit, d at men hem niet te hoog in de lucht zou steken, als calvinist van de deg elijke stempel: alleen God zij de ere.
Er is de laatste jaren lang en breed heel wat gefilosofeerd en getreur d over de teloorgang van het gereformeerde leven. Als er weer eens een c oryfee overleed nam hij alras die wereld verder mee in het graf van voor bij: Berkouwer, Nauta, Puchinger, Van Peursen. In die galerei neemt Verk uyl ongetwijfeld een eigen en eigenzinnige plaats in, een plaats ook me t een zekere tragiek. Hij stootte de gepanserde gereformeerde kerkdeure n richting wereld, richting derde wereld open, maar moest het beleven da t zijn kerken vervolgens wegen opgingen die niet strookten met zijn rech tzinnigheid en vroomheid. Hij bleef altijd hartstochtelijk betrokken bi j het wel en wee van de kerken in Indonesië en zijn huis was altijd ee n zoete inval voor gasten van ginds. Maar hij moest het toch nog verneme n dat de godsdienstvrede van christenen en moslims daar in haat en vlamm en opging. Van Henoch heet het in Genesis dat hij 300 jaar met God had g ewandeld en toen werd weggenomen. Ruim voordat Verkuyl werd weggenomen w as hem feitelijk alles al afgenomen: zijn profetenrol, zijn vlotte pen e n woordenstroom, zijn levenskracht. Maar als hij vrijdag in Loenen zij n eigen uitvaart kon zien, zou hij niet anders kunnen concluderen dan da t soms een profeet in eigen land kennelijk toch zeer wordt geëerd.
Maarten Coenraad Verkuijl Verkuyl Geb. 22 dec 1908 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 19 jan 1991 te Tres Arroyos,Ar, 82 jaar. Beroep(en): landbouwer
Christiaan Verkuijl Geb. ± 1910 te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 27 jan 1911 te Haarlemmermeer,Nh 01:00, rk Langereis, oud 52 jaar, kantoorbediende, ongeveer 1 jaar
Christina Verkuijl Geb. 22 sep 1911 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh
Arie Verkuijl Geb. 22 mrt 1913 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 15 jan 1987 te Driebergen-Rijsenburg,Ut, 73 jaar, begr. 20 jan 1987 te Marrum-Westernijkerk,Fr. Beroep(en): revalidatiearts 'De Hoogstraat' te Leersum(Utr.)
Hilligje Verkuijl Geb. 06 jun 1914 te Haarlemmermeer,Nh, ged. te Haarlemmermeer,Nh, ovl. 16 jun 1997 te Gouda,Zh, 83 jaar, begr. 19 jun 1997 te Bodegraven,Zh, Begraven op de Algemene Begraafplaats "Vredehof", Noordzijde te Bodegrav en.
Voorafgaande de dienst van Woord en Gebed in de Gerformeerde Kerk, Spoor straat te Bodegraven.
Voorafgaande de dienst van Woord en Gebed in de Gerformeerde Kerk, Spoor straat te Bodegraven.
Coenraad Maarten Verkuijl Geb. 04 sep 1915 te Nieuw Vennep,gem.Haarlemmermeer,Nh, ged. te Nieuw Vennep,Nh, ovl. 09 nov 1969 te Haarlemmermeer,Nh, 54 jaar, begr. 14 nov 1969 te Hoofddorp,Nh, op de Algemene Begraafplaats "Wilgenhof". Beroep(en): landbouwer, later makelaar